Yeni bir diyet akımına göre artık insanlar Hristiyanlık inancına göre kilo veriyor. Diyet yapanlar içlerindeki ruhsal boşluğu yağ oranı doymuş yiyeceklerden daha güçlü şeylerle dolduruyor. İnanç esasına dayalı bu diyetlerde Hristiyanlığın öğretilerini canınız çikolata, peynir ya da cips çektiğinde uyguluyorsunuz. Amerika’da çok sık uygulanan bu diyetler dahilinde diyeti yapacak olanlar kilo verme önce derinlemesine bir şekilde neden fazla yediklerinin sebeplerini bulmaya çalışıyor. 1980′lerde Amerika’da başlayan bu akım yavaş yavaş bütün dünyaya yayılıyor. Bu akım sayesinde “Hz. İsa Olsa Ne Yerdi?” gibi ruhani diyet kitaplarının da satışlarını artırmış.

Akımın en bilinen örneği ise Tennesssee’de aşırı tutucu Hristiyan ve beslenme uzmanı Gwen Shamblin tarafından başlatılmış. Amigo gibi destek vererek, Tanrı’nın hoşnutsuzluğunu ile desteklenen programda Shamblin binlerce Amerikalının kilo vermesini ve Tanrı’ya şükretmesini sağlamış. Amerika’da bu şekilde çalışan 30 bin kadar grup bulunuyor.

Shamblin, “Tanrı inanılmaz tatlar yarattı. Onların tadını çıkarmamızı istiyor ama onun sınırları dahilinde” diyor. Yemeyi fiziksel bir ihtiyaç olarak gören beslemne uzmanı, bunun açık bir buzdolabı değil açık bir kalple halledilebileceğini söylüyor.

HZ. İSA OLSA NE YERDİ?
Öte yandan İngiliz doktor Elisabeth Weichselbaum diyetlerin pek de yol göstermediğini düşünüyor. Weichselbaum daha çok Akdeniz hayat tarzını benimseyen Don Colbert’in yazdığı “Hz. İsa Olsa Ne Yerdi” diyetiyle ilgileniyor: “Hz. İsa bölgesinde bulunan şeyleri yiyordu; birçok sebze, özellikle fasülye ve yeşil mercimek. Muhtemelen buğday ekmeği, meyve yiyip çok fazla su ve kırmızı şarap içmiştir. Ve çok özel durumlarda, muhtemelen ayda bir et yemiştir. Bu oldukça duyarlı bir yaklaşım. Temel yiyecek maddesi ekmek, taze meyve sebze ve ölçülü bir şekilde protein olmuştur. Bu da bizim verdiğimiz tavsiyenin aynısı, kendi kararınız doğrultusunda istediğinizi yiyin. Ama kendinize onu neden yediğinizi sorun. Bu size ne tükettiğiniz konusunda farkındalık kazandırır ve bu konuda düşünmeye teşvik eder.”