Mekke’den Medine’ye kutlu yolculuk başlamıştı. Artık Mekke dar geliyordu Müslümanlara...
Gitmek kolay mıydı? Elbette o da çok zordu. Evini bırakmak, diktiği hurma ağaçlarına son bir kez bakmak, koşup oynadığı, düştüğü yolları geride bırakmak; hele Kâbe… Bir daha dönerler miydi? Kâbe’yi bir daha görecekler miydi?
Peygamber Efendimiz’ in kızı da gizliden gizliye Hicret’e hazırlanıyordu. Utbe kızı Hint, bir gün Hz. Zeynep ile karşılaştı ve şöyle dedi:
-Muhammed’in Kızı! Duyduğuma göre babanın yanına gidecekmişsin… Zeynep (r.a.)durumu saklayacak oldu. Fakat Hint:-Amca kızı, gizleme. Neye ihtiyacın varsa bana söyle, ihtiyaçlarını karşılayabilirim. Benden bir şey saklama. Erkekler arasında ki düşmanlık kadınlar arasına girmemeli. Hz. Zeynep, Hint’in samimiyetine inansa da, korktuğu için hazırlığını gizlemeyi sürdürdü. Hazırlığını tamamlayınca kayınpederi Kinane ona bir deve getirdi. Sonra Kinane gidip okluğunu ve yayını aldı. Hz. Zeynep devenin üzerinde, güpegündüz Mekke’den çıktılar. Kureyş erkekleri onları gördüler, ilk önce şaşırdılar, Öyle ya… Güpe gündüz böyle yola koyulmak düpedüz meydan okumaktı. Şaşkınlıkları geçer geçmez peşlerine düştüler. Zi-tuva denilen yerde de yetiştiler. Kinane oklarını yere döktü ve :-Vallahi yaklaşanı vururum, dedi. Bunun üzerine Kureyşliler geri çekildiler. Daha sonra Ebu Süfyan birkaç kişiyle geldi.
-Kinane, okunu indir de seninle konuşalım, dedi. Kinane okunu indirdi. Ebu Süfyan:
Muhammed’in bize yaptıklarını, başımıza getirdiği felaketleri bile bile, güpegündüz, göz göre göre onun kızını alıp Mekke’den çıkarmışsın! İnsanların gözünün önünde onu alıp götürürsen, bu bizim zayıflığımıza, acizliğimize verilir. Hayatım üzerine yemin ederim ki, babasından dolayı onu hapsetmek, ondan intikam almak bize yakışmaz. Sen şimdi onu Mekke’ye geri götür. İnsanlar sizi geriye bizim döndürdüğümüzü konuşmaya başlayınca onu al, babasına götür, dedi. Kinane de denildiği gibi yaptı ve Hz. Zeynep (r.a.) bu şekilde Hicret etmiş, babasına kavuşmuş oldu.

Kaynak; Vakit Gazetesi